مهندسی هواپیما یکی از شاخههای مهندسی است که به طراحی، توسعه، تحلیل، تولید، آزمایش و بهرهبرداری ایمن از هواپیماها، وسایل پرنده بدون سرنشین و دیگر سامانههای هوایی میپردازد. ریاضیات، فیزیک، آیرودینامیک، علم مواد، مکانیک سازه، مکانیک پرواز، سامانههای کنترل و فناوریهای پیشرانش از مبانی اصلی این رشته به شمار میروند.
مهندسان هواپیما میتوانند در تمامی مراحل توسعه یک وسیله پرنده، از شکلگیری ایده اولیه طراحی تا ورود آن به چرخه بهرهبرداری، نقش داشته باشند. آنان عملکرد آیرودینامیکی وسیله پرنده را بررسی میکنند، بارهای واردشده بر بدنه و بالها را محاسبه میکنند، موتور و سامانههای پیشرانش را ارزیابی میکنند و تحلیلهای مربوط به پایداری و کنترل پرواز را انجام میدهند. همچنین میتوانند در حوزههای تولید، آزمایش، تضمین کیفیت، یکپارچهسازی سامانهها، صلاحیت پروازی و تحقیق و توسعه مسئولیت بر عهده بگیرند.
از این منظر، مهندسی هواپیما حوزهای چندرشتهای است که دانش پیشرفته مهندسی را با اهداف ایمنی، عملکرد و توسعه فناوری پیوند میدهد.
حوزههای اصلی تخصص در مهندسی هواپیما شامل آیرودینامیک، سازههای هواپیما، سامانههای پیشرانش، مکانیک پرواز و طراحی هواپیما است.
آیرودینامیک تأثیر جریان هوا بر بالها و بدنه هواپیما را بررسی میکند. حوزه سازههای هواپیما بر استحکام، ارتعاش، خستگی و راهکارهای مبتنی بر مواد سبکوزن تمرکز دارد. سامانههای پیشرانش شامل موتور، ملخ، فرایندهای احتراق و تبدیل انرژی است. مکانیک پرواز عملکرد، پایداری و کنترل هواپیما را بررسی میکند. طراحی هواپیما نیز هماهنگسازی این حوزههای فنی را بر اساس مأموریت مشخص و اهداف عملکردی دربر میگیرد.
فارغالتحصیلان مهندسی هواپیما میتوانند در سازمانهای فعال در توسعه هواپیما، موتور و سامانههای هوانوردی، واحدهای فنی شرکتهای هواپیمایی، مراکز تعمیر و نگهداری، شرکتهای صنایع دفاعی و فضایی، مراکز پژوهشی، نهادهای دولتی و حوزه مشاوره مهندسی فعالیت کنند. آنان همچنین میتوانند با ادامه تحصیل در مقاطع تحصیلات تکمیلی، مسیر حرفهای خود را بهعنوان پژوهشگر یا عضو هیئت علمی دنبال کنند. تفکر تحلیلی و نگرش سیستمی حاصل از این آموزش، فرصت فعالیت در صنایع فناوریمحور مانند خودروسازی، انرژی و تولید پیشرفته را نیز فراهم میکند. شایستگی فنی، تسلط بر زبان انگلیسی تخصصی، توانایی کار با نرمافزارهای مهندسی، تجربه پروژه و آشنایی با استانداردهای صنعتی در پیشرفت حرفهای نقش تعیینکنندهای دارند.
آنکارا یکی از مهمترین مراکز ترکیه در زمینه صنایع هوانوردی، فضایی و دفاعی و نیز محل تمرکز مراکز پژوهشی، خوشههای تخصصی و نهادهای دولتی مرتبط است. این محیط به دانشجویان امکان میدهد تحولات فناورانه صنعت را از نزدیک دنبال کنند، در رویدادهای فنی با متخصصان حوزه دیدار داشته باشند و با کاربردهای مهندسی بهصورت مستقیم آشنا شوند. پارکهای فناوری، شهرکهای صنعتی سازمانیافته و شبکه گسترده تأمینکنندگان در این شهر نیز ارتباط با فناوریهای الکترونیک، نرمافزار، مواد پیشرفته و تولید را تقویت میکند. تحصیل در آنکارا به دانشجویان کمک میکند در سالهای دانشگاه با زیستبوم هوانوردی آشنا شوند و اهداف حرفهای خود را آگاهانهتر شکل دهند.
گروه مهندسی هواپیما در دانشگاه علوم آنکارا رویکردی آموزشی دارد که هدف آن توسعه دانش فنی دانشجویان از طریق فعالیتهای پژوهشی، طراحی و پروژهمحور است. حضور رشتههای مهندسی هواپیما، آموزش خلبانی، کنترل ترافیک هوایی و مدیریت هوانوردی در یک دانشکده، محیطی دانشگاهی فراهم میکند که در آن تصمیمهای مربوط به طراحی هواپیما همراه با الزامات پرواز، فضای هوایی و شرایط بهرهبرداری بررسی میشوند. پروژههای تحقیق و توسعه میانرشتهای و فعالیتهای گروهی، توانایی دانشجویان را در تولید دانش فنی و ارائه راهحل برای مسائل مهندسی تقویت میکنند. زیستبوم پیشرفته صنایع هوانوردی و دفاعی آنکارا نیز امکان ارتباط زودهنگام دانشجویان با صنعت را از طریق کارآموزی، بازدیدهای فنی، پروژههای مشترک و برنامههای مهندس کاندید فراهم میسازد. درسهای اجباری زبان انگلیسی در تمامی نیمسالها، همراه با سازوکارهای توسعه شغلی و همکاری دانشگاه با صنعت، دانشجویان را برای دستیابی به اهداف علمی و حرفهای پس از فارغالتحصیلی آماده میکند.